Eindelijk in Rio

Na een lange en vermoeiende reis is de complete Nederlandse delegatie neergestreken in de wijk Copacabana. De incheckprocedure op Schiphol verliep niet helemaal vlekkeloos. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en konden we op tijd vertrekken eerst richting Parijs. Een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren, verlicht als een knipperende kerstboom.
De overstap tijd was een beetje kort, flink doorlopen dus, en dat is met een grote groep een hele uitdaging.
Dan 400 mensen voor de incheckbalie op het vliegveld Ch. de Gaulle in een op zijn Frans georganiseerd model, chaos dus.
Maar ook dit verliep toch nog soepel en konden we op tijd vertrekken richting Rio. Vele teamgenoten hebben toch een paar uurtjes slaap gepakt, maar toch voelt het niet helemaal jofel als je dan eindelijk voet zet op Braziliaanse bodem. De nicotine behoefte is tot een hoogte punt gestegen en dan langs al die mannetjes met uitgestreken gezichten die onbelangrijke formulieren in ontvangst nemen en vervolgens tien keer je paspoort willen zien.
En dan iedereen voor de uitgang buiten in een heerlijk zonnetje, wachten op het vervoer naar het hostel. Met een brede glimlach op het gelaat vertrekken de drie musketiers Arne, Frans en Rien naar hun accommodatie. Na een half uurtje gaat ook de rest van de groep met de bus naar het hostel Yellow Mellow.
Het is wel heel vroeg in de ochtend en dat betekent nog niet op de kamers. Even lastig maar het is niet anders.
Dan maar een beetje de stad verkennen, het strand, het stadion (netje) in aanbouw, het is nog lang geen zondag.

Het is even wennen op een eerste dag. Zaterdag lekker trainen, relaxen en in spanning uitkijken naar de loting die om 15.00 uur op het strand plaats vindt.

De kop is er af, morgen het verslag van de loting.